Yalnızlık Senfonisi
Kalabalıkların içinde tek başına kalmış ruhlara sessiz bir yankı. Yalnızlığı bir yük olarak değil, özgürlüğün ve kendini tanımanın bir yolu olarak kabullenin.
-
İnsanlardan Uzaklaştıkça Kendine Yaklaşan O Yolcu
İnsan, doğduğu andan itibaren başkalarının onayına ve varlığına muhtaç bir canlı olarak kurgulanır. Ancak gerçek olgunluk, bu kalabalığın yarattığı illüzyondan…
Devamını Oku » -
Kimsesiz Değil Sadece Tercihen Tek Başına Kalmak
İnsan, doğduğu andan itibaren bir aidiyet masalıyla uyutulur. Yanında birileri yoksa eksik, bir gruba dahil değilse kusurlu olduğu fısıldanır. Oysa…
Devamını Oku » -
Yalnızlığın İnsanı Kendine Getiren O Şeffaf Aynası
Yalnızlık, modern dünyanın kaçtığı en büyük karanlık gibi görünse de aslında insanın en saf haliyle karşılaştığı o şeffaf aynadır. Bu…
Devamını Oku » -
Kalabalıklar İçinde Kendi Sessizliğine Sığınma Sanatı
Kalabalıklar içinde kendi sessizliğine sığınma sanatı, dış dünyadan gelen kaotik uyaranlara karşı zihinsel bir kale inşa ederek, kişinin kendi içsel…
Devamını Oku »
